Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

ΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΟΥΝΙΩΤΗΣ



Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΣ

    Αρχές του εικοστού αιώνα, η εύφορη κοιλάδα των Ψαχνών πλήττεται από τις αδηφάγες  ακρίδες. Οι ψαχνιώτες, καθώς και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών βρίσκονται σε απόγνωση. Τα χρόνια εκείνα η καταπολέμηση τους ήταν δύσκολη έως  ακατόρθωτη. Μόνη ελπίδα ο θεός. Οι προσευχές  όμως των κατοίκων δε έβρισκαν ανταπόκριση. Αν οι ακρίδες συνέχιζαν το καταστροφικό τους έργο, ο Χειμώνας θα τους έβρισκε σε αθλία οικονομική κατάσταση, που σήμαινε πείνα, αρρώστιες, εξαθλίωση και θάνατος.
    Μέσα σε αυτή  την απόγνωση, οι πιστοί σκέφτηκαν τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Ιωάννη  που βρισκόταν σε μοναστήρι στην  περιοχή Κατούνια πιο πάνω από το χωριό Αγιασοφιά.
   Η μετάβαση εκεί,  εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ δύσκολη. Γινόταν με τα πόδια και στην καλύτερη περίπτωση με την βοήθεια αλόγων ή μουλαριών. Μέσα από κακοτράχαλα και αδιάβατα μονοπάτια, δάση, βουνά και φαράγγια, οι προσκυνητές αντίκριζαν από τη θέση «Ράχη» το υπέροχο γαλάζιο του Αιγαίου. Πιο κάτω, μια μικρή στάση στο φιλόξενο χωριό Αγιασοφιά και σε λίγο με περισσή ευλάβεια θα προσκυνούσαν τη θαυματουργή εικόνα του Αi Γιάννη. 
  Ο γυρισμός αν και πιο δύσκολος γινόταν για τους προσκυνητές πιο εύκολος, γιατί είχαν συντροφιά τον Αι Γιάννη καθώς και τον ιερέα του χωριού Αγιασοφιά, τον Παπαποστόλη . Αγκαλιά την εικόνα και τα πόδια τους λες και είχαν φτερά.
  Την χρονιά εκείνη οι κάτοικοι των Ψαχνών και των γύρω περιοχών  περίμεναν στη θέση «κόμμα» ανυπόμονα να φανεί η εικόνα με τους προσκυνητές. Ο ιερέας Παπακούρνης, οι ψάλτες,  ο πρόεδρος των Ψαχνών, οι χωροφύλακες, οι δάσκαλοι,  τα παιδιά με τα λάβαρα και  ο απλός κόσμος, όταν αντίκρισαν από μακριά τους προσκυνητές άρχισαν να ψάλλουν τον ακάθιστο ύμνο. Δάκρυα κυλούσαν από τα μάτια των δύστυχων ψαχνιωτών. «Βοήθησε μας ΑιΓιάννη, σώσε μας» φώναζαν.
     Στη συνέχεια έγινε λιτανεία σε όλο το χωριό. Στο τέλος ο Παπακούρνης με βροντερή φωνή φώναξε « βόγκα το, Αι Γιάννη μ΄ βόγκα το.  Διώξτες  στα άγρια κλαδιά και στα άγρια βουνά», πετάγεται ο Παπαποστόλης και λεει « όχι στα άγρια βουνά γιατί κατοικώ εγώ σ΄αυτά, αλλά στις άγριες θάλασσες», «ναι» απαντά ο Παπακούρνης «Διώξτες  στα άγρια κλαδιά και στις άγριες θάλασσες» και ω του θαύματος, κύματα, κύματα οι ακρίδες πέταγαν μακριά και έπεφταν με φόρα μέσα στη θάλασσα του Ευβοικού.
       Τα χρόνια πέρασαν η πίστη δεν άλλαξε. Παρατηρείς τα νέα παιδιά που συνοδεύουν την εικόνα του Αι Γιάννη μας, με ενθουσιασμό και πίστη και λες « τίποτα δεν έχει χαθεί, η Ελλάδα και ο Χριστιανισμός ακόμα αντέχουν». 
    
                        ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΑ ΚΑΤΟΥΝΙΑ /ΤΕΛΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΄50

                                                     (ΑΡΧΕΙΟ ΑΝ. ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ)

0 ΑΓΙΑΝΝΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΑ ΨΑΧΝΑ 10-3-1982

ΜΑΡΤΙΟΣ 2011/ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ
ΟΙ ΕΥΒΟΙΩΤΕΣ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΝ  ΟΥΤΕ ΧΙΟΝΙΑ ΟΥΤΕ ΒΡΟΧΕΣ


ΚΑΘΕ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΥΣΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ /  ΙΕΡΕΑΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ ΤΑΡΛΑΣ /  ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΄80.
ΠΗΓΗ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

Ο ΑΓΙΑΝΝΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΑ ΨΑΧΝΑ/ ΠΥΚΝΗ ΟΜΙΧΛΗ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΡΑΧΗ
ΠΗΓΗ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΝ. Γ. ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ













Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΙΣΤΟΡΙΑ ΨΑΧΝΩΝ (3) ΚΑΣΤΡΙ

      
        
ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ ΤΕΙΧΗ
  
          Βόρεια, της όμορφης πόλης των Ψαχνών και σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων, υψώνεται επιβλητικός λόφος που ονομάζεται Καστρί με υψόμετρο 210 μ.. Στην κορυφή του υπάρχουν λείψανα μεσαιωνικού  φρουρίου που υποδηλώνουν το μερίδιο, που έχει η περιοχή στη βυζαντινή και μεσαιωνική ιστορία της Ελλάδας
       Η μετοίκηση σύμφωνα  με πηγές έγινε γύρω στα 900 μ.Χ..  Η επιλογή του χώρου έγινε με κριτήρια   επιβίωσης και στρατηγικής. Ο λόφος του Προφήτη Ηλία (αρχαία Μεσσαπία)  δεν παρείχε την ασφάλεια που είχαν ανάγκη οι κοινωνίες στα χρόνια εκείνα. Απεναντίας το Καστρί ήταν ιδανικό μέρος γιατί ήταν δυσπρόσιτο, κακοτράχαλο αλλά και δυνατό στρατηγικό σημείο. Ο επιβλητικός λόφος δέσποζε στην περιοχή και επόπτευε περιμετρικά το μεγαλύτερο κομμάτι της κεντρικής Εύβοιας.
     Το αρχικό φρούριο ήταν βυζαντινό. Στα χρόνια της Φραγκοκρατίας (13ος -14ος αιώνας) ενισχύθηκε   με δεύτερο τείχος, ασβεστόκτιστο, και πάχος περίπου 1 με 1.5 μέτρο. Η είσοδος ήταν  στο βόρειο τείχος.   
   Γύρω από το Φρούριο αναπτύχθηκε  οικισμός   «τα ΠαλιόΨαχνά». Ο περιηγητής που θα περάσει από εκεί  θα ανακαλύψει λείψανα του και θα αναρωτηθεί μέχρι πότε θα υπάρχουν αυτά και ποιες γενιές ακόμη θα τα βλέπουν για να τους «μαρτυρούν» την μεσαιωνική ιστορία του τόπους τους. Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι  φωτισμένοι Ψαχνιώτες, κυρίως καθηγητές που μεταλαμπαδεύουν στους μαθητές του Γυμνασίου την ιστορία και την αγάπη για τον τόπο μας.
  Κατά την διάρκεια  της βενετοκρατίας η οικονομική και κοινωνική  ανάπτυξη της περιοχής άκμασε . Το εμπόριο άνθησε , οι κάτοικοι απολάμβαναν μια σχετική ειρήνη, η κοινωνική τάξη των ευγενών της Δύσης στερεώθηκε. Οι κάτοικοι αν  και υπόδουλοι στους ενετούς, ζούσαν καλά και δεν φανταζόντουσαν ότι ο τουρκικός ζυγός δεν θα αργούσε να έρθει. 
   Το Φρούριο καταστράφηκε το  1470 από τους Τούρκους. Προηγήθηκε η κατάληψη της Χαλκίδας τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Το Καστρί αντιστάθηκε σθεναρά , αλλά όπως μας διδάσκει η ιστορία, ο προδότης και η προδοσία γράφουν την τελευταία παράγραφο. 
     Η δασκάλα μας Σούλα Γατσή , που πλέον δεν υπάρχει στη ζωή, μας έλεγε ότι «το Καστρί λύγισε έπειτα από προδοσία μια γριάς τσιγγάνας. Η τσιγγάνα γνώριζε μυστικά υπόγεια περάσματα και τυφλωμένη από το συναίσθημα της εκδίκησης και της  λάμψης των χρημάτων,  βοήθησε τους  τούρκους να καταλάβουν το κάστρο".   
   Επειδή μου αρέσει να μιλάω με τους γεροντότερους της περιοχής , προσφάτως έμαθα και μια άλλη εκδοχή (προιόν   προφορικής παράδοσης) για τον τρόπο  με τον οποίο οι Τούρκοι κατέλαβαν το φρούριο. Ο κ. Γ. Α.  Μπισμπικόπουλος  μου είπε όπως ακριβώς του τα έχει πει η προγιαγιά του η Φωτούλα Ε. Σπυροπούλου η οποία είχε γεννηθεί στα «παλιοψαχνά), ότι όντως η προδοσία έγινε από μια γριά , η οποία  αψήφησε τον κίνδυνο και βγήκε από το  φρούριο να πάρει νερό από την βρύση του «Σαρδέλη». Την  έπιασαν οι Τούρκοι και δειλή καθώς ήταν τους είπε «ότι αν  της χάριζαν τη ζωή θα τους έλεγε τον τρόπο για να καταλάβουν το κάστρο». Οι Τούρκοι συμφώνησαν , της έταξαν χρυσές λίρες  και αυτή τους συμβούλεψε να τοποθετήσουν μεγάλο κανόνι στο απέναντι βουνό την Κουκουβάιζα. Από αυτό το σημείο χτυπήσαν ακριβώς το αδύνατο σημείο του φρουρίου (Αμπουργιά) το οποίο δεν  ήταν ορατό  εξωτερικά των τειχών. Η σφαγή ήταν ανελέητη. Λίγοι   κατάφεραν να διαφύγουν. Η γριά ούτε χρυσές λίρες απέκτησε, ούτε τη ζωή της εξασφάλισε. Οι Τούρκοι την σούβλισαν ζωντανή.
 Πριν την επανάσταση του 1821, το Καστρί το επισκέπτονταν και οι οπλαρχηγοί της περιοχής. Ο θείος μου Γ.Ν.. Δούδαλης μου έχει πει οτι έβρισκαν καταφύγιο ο Αγγελής Γοβιός και ο Κότσος Δημητρίου με τους συντρόφους τους, όταν ήθελαν να οργανώσουν τους αγώνες τους για την πολυπόθητη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ. Βέβαια, στόχος τους ήταν να διώξουν τους Τούρκους απο την Εύβοια και οχι να αμύνονται πανω στα βουνά. Στα Παλιόψαχνά σχεδίαζαν τις κινήσεις τους και στον κάμπο τις εφάρμοζαν...........................

                              ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ  ΦΡΟΥΡΙΟ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΙ
                                        ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟ ΑΝ.  Γ. ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ


                                               





        

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΤΕΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ- ΨΑΧΝΑ ΕΥΒΟΙΑΣ


                    http://psahnablog.blogspot.gr/2012/08/blog-post.html

                                       ΥΠΑΡΧΟΥΝ  2  ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ  20 ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ   ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ  ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΤΕΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ


                                                 ΠΛΗΡΩΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΑ:
 ΚΡΕΒΑΤΙ, ΚΑΝΑΠΕΣ-ΚΡΕΒΑΤΙ, ΚΟΜΟΔΙΝΟ, ΣΥΡΤΑΡΙΕΡΑ, ΝΤΟΥΛΑΠΑ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕ ΚΑΡΕΚΛΑ, ΤΡΑΠΕΖΙ ΦΑΓΗΤΟΥ ΜΕ ΚΑΡΕΚΛΕΣ, ΤΡΑΠΕΖΑΚΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΗ ΚΟΥΖΙΝΑ, ΑΝΕΤΟ ΜΠΑΝΙΟ,


                                                                ΚΑΛΟΓΟΥΣΤΑ 
ΠΟΛΥΤΕΛΗ,
ΑΝΕΤΑ(30 ΜΕ 35 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ),
ΝΕΑΝΙΚΑ,
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΨΥΞΗ,
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΘΕΡΜΑΝΣΗ,
ΗΣΥΧΑ ΚΑΙ  ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ,
ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΘΕΑ.
      ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ  ΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΕΣ,ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΤΟ ΤΕΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ (5 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ).
                                                 ΤΗΛΕΦΩΝΟ:   6994214529
ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΤΙΜΕΣ: (180-200 e΄)
                                                                                     "                 6946289780
                                                                                     "                 2228025855  









ΜΠΑΛΚΟΝΙ "ΠΝΙΓΜΕΝΟ" ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ




ΑΝΕΤΟ ΜΠΑΝΙΟ


ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ








                                                         ΤΕΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

            Η ΘΕΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
7.999   ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΜΕΧΡΙ 1-4-2015
εε
ΤΙΜΕΣ: ΑΠΟ 175 έως 200 e
εε

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

IΣΤΟΡΙΑ ΨΑΧΝΩΝ (2) ΛΟΦΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ


                                         ΛΟΦΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ


Το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία ή ο “Αιλιάς” όπως συνηθίζουν οι γεροντότεροι να το αποκαλούν, βρίσκεται νότια των ψαχνών πάνω σε λόφο ο οποίος δεσπόζει στην ευρύτερη περιοχή . Εκεί βρισκόταν η ακρόπολη της αρχαίας πόλης στα ελληνιστικά χρόνια. Τα θεμέλια της εκκλησούλας είναι χτισμένα πάνω σε αρχαίο ναό(από τις οικογένειες ΕπαμεινώδαΣπυρόπουλου,ΓεωργιουΜπισμπικόπουλου,Γκανά περίπου το 1870 ), πιθανόν ιωνικού ρυθμού. Η κορυφή του λόφου περιβάλλεται από ερείπια οχυρωματικών τειχών και θεμέλια κτιρίων.
Ο λόφος δεν είχε επιλεχθεί τυχαία. Η θέση του είναι επιβλητική και από εκεί υπήρχε έλεγχος ολόκληρης της πεδιάδας και του αρχαίου λιμανιού που ήταν δυτικά της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής (έχουν βρεθεί, απο ψαχνιώτες που έχουν χωράφια εκεί κοντά, οι κάβοι όπου έδεναν τα πλοία μιας και η θάλασσα ήταν πολύ πιο μέσα από ότι είναι τώρα). Παλιές οικογένειες των Ψαχνών και ιδιοκτήτες των γύρω κτημάτων, όπως οι οικογένειες Μπισμπικόπουλου, Σπυρόπουλου και Δούδαλη, μας αναφέρουν ότι γύρω από τον λόφο μέχρι και τις παρυφές του, υπάρχουν ερείπια αρχαίων κτισμάτων. Όταν ήταν παιδιά, τους άρεσε να τρέχουν πάνω και γύρω από το λόφο, να σκαρφαλώνουν σε αυτόν και να παίζουν. Ο Γεώργιος Γ. Δούδαλης μαζί με τον παλιό δήμαρχο Κωστάκη Δούδαλη, ανακάλυψαν περιμετρικά του λόφου εμφανή ερείπια από αρχαίο αμφιθέατρο. Ο Γεώργιος Α. Μπισμπικόπουλος μας αναφέρει, όπως το έχει ακούσει από τον προπάππού του, ότι ο χωματένιος δρόμος που ανεβαίνει στον Αιλιά από την θέση Παλιουρή και συνεχίζει προς την Αγία Παρασκευή είναι ο αρχαίος δρόμος που συνέδεε την Χαλκίδα με τη Βόρειο Εύβοια.
Στις μέρες μας το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία είναι πόλος έλξης όλων μας, κυρίως το καλοκαίρι στη μνήμη του, όπου με περισσή ευλάβεια συμμετέχουμε στον εσπερινό και τη θεία λειτουργία. Με αυτό τον τρόπο συνεχίζουμε την παράδοση που κληρονομήσαμε από τους παππούδες μας, οι οποίοι ανέβαιναν στο βουνό με τα πόδια και με μεγάλη ευλάβεια προσέφεραν τα δώρα τους στον Άγιο. Αγναντεύουμε τα Ψαχνά  και την Καστέλα από ψηλά όπως έκαναν και αυτοί και δοξολογούμε το θεό που μας έχει προσφέρει απλόχερα όλη αυτή την ομορφιά στον τόπο μας. Παρακολουθούμε τον ήλιο να φτάνει στη δύση του και να σκορπίζει τα μαγευτικά χρώματα του δειλινού σε όλο τον ορίζοντα. Συνεχίζουμε σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, τον αγώνα να διατηρήσουμε την παράδοση του τόπου μας και να την παραδώσουμε στα παιδιά μας ατόφια.
Ο τόπος των ψαχνών έχει μεγάλη ιστορική αξία και πρέπει να αναδειχθεί. Δεν πρέπει να περιμένουμε το κράτος γιατί ελάχιστα μπορεί να μας βοηθήσει. Εμείς οι πολίτες των Μεσσαπίων πρέπει να δραστηριοποιηθούμε και να αναδείξουμε τον όμορφο τόπο μας.


          ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Γ. ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΣ 
 
 ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΚΛΑΠΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ 2011. Η ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΚΛΕΠΤΩΝ. ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΕ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΦΩΤΟ.
ΦΩΤΟ :  N.N. ΚΑΛΠΑΚΙΔΗ  (ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010)